maandag 8 december 2008

Een gewone Hyderabadse zaterdag, maar toch weer speciaal

We moeten niet altijd op zwier zijn om dingen te beleven. 't Kan ook gewoon in de kelder, op de straat.

Ik had nog een lading bikskes van ons mama meegekregen om hier aan kindjes te geven. In de week is 't niet zo evident om in een schooltje te geraken, dus ging ik dat op zaterdag doen. Op zaterdag is 't hier in de voormiddag ook school.

Toen ik uit mijn appartement naar beneden kwam om op pad te gaan, zag ik dat onze kelder omgetoverd was, om er een puja te houden (bidden, zingen, samen eten, ...). Let op de man in 't zwart met oranje sjaal. Die dag liepen er in deze outfit heel veel mannen rond op straat.

In een met dekens afgebakend stukje zijn er een aantal mensen de maaltijd aan 't voorbereiden.


We krijgen een theetje aangeboden...

Foto's van de eigenlijke puja heb ik niet, want dan was ik weg werken. Naar 't schijnt was 't de moeite... Eerlijkheidshalve moet ik hier wel vermelden dat het zeker niet zo is dat ik elke zaterdag ga werken, hoor, maar toevallig wel diegene waar ik nu iets van op mijne blog zet ;-)

Verder nu over het bikskesverhaal. Dat schooltje waar ik naartoe wilde gaan, was er niet meer. Er was wel een ander om de hoek, maar de nood aan bikjes was daar volgens mij minder groot. Beter dan om ze op straat aan een groepje kinderen te geven, dachten mijn collega's en ik.

Amaai, wa was da? Het werd daar zowaar een gevecht, ik had nochtans bikskes genoeg. Maar 't lukte me niet zo goed om hen dat duidelijk te maken.
Ik probeerde hen ook op een rij te doen staan, zodat ik een beetje zicht had wie ik al eentje gegeven had, maar dat lukte me ook niet. Althans dat dacht ik toch...want ik heb het zelf niet eens live opgemerkt, 't was rap weer ne mierennest. 'k Was zelf stomverbaasd toen ik deze foto van Piet zag.
In ieder geval weer iets om mee te nemen...grote blijdschap om kleine dingen! 'k Hoop alleen dat ze niet meer teveel gevochten hebben nadat ik vertrokken ben, want sommigen wouden er precies meer terwijl een ander er daardoor geen meer had; de grote wereld in 't klein... Ook dat is realiteit.

Geen opmerkingen: